تقريباً همواره به هنگام توليد نفت و گاز از حوزه هاي هيدروكربوري، مقداري آب سازند نيز بطور ناخواسته به سطح زمين انتقال مي يابد. با تداوم استخراج و يا بعبارت ديگر با سالمند شدن مخزن مقدار اين آب بيشتر و بيشتر مي شود. زياد شدن ميزان توليد آب ضمن اينكه مشكلات خورگي را حادتر مي كند و رسوبات تشكيل شده بر خطوط انتقال را افزايش مي دهد، مقدار هزينه هاي صرف شده براي جداسازي، تصفيه و دوباره بازگرداندن اين آب به مخزن و يا تخليه در محيط را افزايش مي دهد كه تأثيرات اقتصادي منفي بر سود آوري توليد بجاي خواهد گذاشت. مطالعات آماري اخير نشان مي دهد كه هزينه فرآيند اين آب ناخواسته سالانه حدود 100 بيليون دلار مي باشد.  خروج اين آب از مخزن از جهات مختلف براي بهره برداري مضر است. از يك سو فشار مخزن متناسب با حجم آب خروجي كاهش مي يابد، از سوي ديگر مشكلات خوردگي در تأسيسات فلزي داخل چاه و بيرون چاه ايجاد مي گردد، و از همه مهمتر هزينه توليد بواسطه سربارهاي ناشي از فرآيند و تزريق آب مذكور به مخزن افزايش قابل ملاحظه  خواهد داشت. بر اين اساس به نظر مي رسد موثرترين راه مقابله با اين معضل، كاهش ميزان توليد آب مي باشد.كنترل ميزان آب توليدي ( شكل 1) در حين استخراج مواد هيدروكربوري از مخازن از اهداف اصلي صنايع نفت است. تا كنون راهكارهاي مكانيكي و شيميائي متفاوتي براي كاهش ميزان آب خروجي مطالعه و بررسي شده اند كه موفق ترين و معمولترين اين روش ها كاربرد ژل پليمرهاي بر پايه پلي آكريل آميد و كوپليمرهاي آن است (شكل 2).

         شکل 2                                                     شكل1

شکل 1 : خروج آب ناخواسته از چاههای تولید به هنگام فرآیند استخراج نفت

شکل 2 : استفاده از ژل های پلیمری در چاههای نفت به منظور متوقف کردن یا کاهش میزان آب تولیدی

ژل هاي (PEI , PAtBA) در طي 10 سال گذشته در بيش از 100 حلقه چاه توليد نفت  (oil producing wells) كه مشكل زياد بودن حجم آب خروجي داشتند با موفقيت آزمايش شده اند. نتايج نشان مي دهد كه اين سيستم ژل در مقايسه با ژل هاي پليمري حاوي كراسلينكرهاي معدني (تركيبات كروم، آلومينيم و زيركونيم ) از راندمان بالاتري برخوردار بوده است.

ژل هاي حاوي كراسلينكرهاي آلي به سيستم هاي (organically cross linked polymer) OCP معروف هستند و نشان داده شده كه داراي مزيت هاي ذيل مي باشند.

الف : ويسكوزيته كم و امكان تزريق آسان ژلانت به عمق سازند مخزن

ب : امكان كنترل مناسب بر زمان ژلاسيون

ج : استحكام كافي براي مقابله با مشكل كشيده شدن به پايين (draw down) در چاه

د : پايداري حرارتي ژل در طي پريودهاي زماني طولاني

براي  مقابله با مشكل خروج آب از مخازن نفتي كشور ، مديريت پژوهش و توسعه شركت نفت با همكاري پژوهشگاه صنعت نفت اقدام به تعريف طرحي بنام :

"تدوين دانش فني كاربرد پليمرها و كوپليمرهاي اكريل آميد در ازدياد برداشت از مخازن نفت و گاز"

جهت مطالعه و بررسي در خصوص كاربرد ژل پليمرها در مخازن توليد نفت نموده است، كه تا كنون دو پروژه از اين طرح به اتمام رسيده و اميد مي رود با اجراي ساير پروژه هاي طرح، اطلاعات و دانش فني كاربرد ژل پليمرها براي مقابله با مشكل خروج آب از مخازن نفتي تكميل گردد.